شب شده بود؛
میخواست وضو بگیرد.

دستش را در آب کرد؛
سرش را بالا برد و به آسمان و ستاره ها نگاه کرد،به فکر فرو رفت.

صدای اذان آمد.
صبح شده بود...
نگاه کرد.دستش هنوز در آب بود...

" روحی لک الفداء یا مولای یا علی بن الحسین ایها السجاد .."

پ.ن: اگر نام من و مولایم یکی شد، سِرّی ست برایش.
عمریست در پی این سرّم آقا !

هر روز که بیشتر به شما فکر می کنم،بیشتر می فهمم کوچکی خودم را.

آقا شما کجا و من عاصی کجا !

پیوند: «زین العابدین بیمار»، یک تحریف و توهین بزرگ !

- ظهر عاشوراست؛

- قتلگاه شهدای فکه

دلم سوخت ..

خیمه ی ارباب سوخت ..

خیمه ی ارباب سوخت ..

و من وسط گودال قتلگاه نشسته ام و فقط نظاره گر سوختن خیمه ی اربابم ..

ضجه می زنم برای صاحبم ..

ضجه می زنم به حال خودم

ضجه می زنم برای آن روز که خیمه ی شما را آتش بزنند و من فقط نگاه کنم ..

"نرسد آقا روزی که خیمه ات را آتش بزنند و من فقط نگاه کنم .."

نرسد آقا ..

جایی نوشت:

زمانه عجیبی است؛
امام گذشته را عاشقند امام حاضر را نه!

می دانی چرا؟

امام گذشته را هرگونه بخواهند تفسیر می کنند،
اما امام زمان را باید اطاعت کنند و فرمان ببرند.

و کوفیان،عاشورا را اینگونه رقم زدند...

پ.ن:

اگر در صحنه نیستی ، هر جا که خواهی باش!
چه ایستاده به نماز ، چه نشسته به سفره شراب

 و چه هر آنچه که خودت را با او توجیه می کنی !

پ.ن:

آقا،جانم به فدایتان در آن لحظه که قفل دلم را باز کردین ..

من از ازل

یک مشت گندم در نگاهم بود،

شاید !

به چشمان کبوترها بیایم ..

چشمی که بر غیر تو وا شد؛

                                   کور بهتر !

.

.

.

سلام ؛

حضرت خورشید.

پ.ن:

شبیه مرغک زاری کز آشیانه بیفتد
جدا ز دامن مادر، به دام دانه بیفتد
ز نازکی، ز ندامت، ز بیم صبح قیامت

.

..

بیا که آتش صیاد، از زبانه بیفتد ...

« بیا و ضامن من شو ! »